W górę

Historia

Spółdzielnia powstała w 1949 roku z inicjatywy Polskiego Związku Głuchych, Oddziału Związku Inwalidów PRL w Krakowie oraz Wojewódzkiego Oddziału Spółdzielni Inwalidów. Został powołany Komitet Organizacyjny celem założenia Spółdzielni i dnia 14 września 1949 roku w siedzibie Polskiego Związku Głuchych w Krakowie przy ulicy Topolowej 35 odbyło się założycielskie Walne Zgromadzenie członków Spółdzielni. Walne Zgromadzenie zatwierdziło Statut Spółdzielni oraz nazwę, która pozostała bez zmiany do dnia dzisiejszego. Wybrano także Zarząd Spółdzielni w składzie: Alfred Grabicki - Prezes Zarządu, Tadeusz Kukuczka - Członek Zarządu, Marian Kmiecik - Członek Zarządu.

Statut Spółdzielni i w/w Zarząd zostały zarejestrowane w Sądzie Okręgowym dla Miasta Krakowa pod nr. RS-XII-80. Od dnia 3 grudnia 1949 roku datuje się rozpoczęcie działalności gospodarczej Spółdzielni. Byliśmy jedną z pierwszych Spółdzielni Inwalidów na terenie dawnego województwa krakowskiego obok SI "Robotnik" w Krakowie, SI "Zawral" w Zakopanem oraz SI "Jedność" w Żywcu.

Rok 1949. Prowadzona produkcja w branżach szewskiej, krawieckiej oraz introligatorskiej w pomieszczeniach przy ulicy Topolowej 35 i Kościuszki 86.

Początek 1950 roku. Spółdzielnia przejmuje załogę wraz z produkcją wózków dziecięcych w pomieszczeniach przy ulicy Węgierskiej 9 oraz pomieszczenia przy obecnej ulicy Kalwaryjskiej 62 i 74.

Druga połowa 1950 roku. Następuje przekazanie zakładu introligatorskiego do S.I "Wisła" oraz zakładu szewskiego do S.I. "Manifestu Lipcowego" wraz z lokalami i wyposażeniem. Spółdzielnia przejmuje od S.I. "Robotnik" zakłady usługowe zegarmistrzowskie wraz z zatrudnionymi tam osobami i wyposażeniem w Rynku Głównym 43 i Rynku Podgórskim 8. Rozwijana jest działalność usługowa - powstaje sieć zakładów zegarmistrzowskich, złotniczych oraz optycznych na terenie Krakowa i Nowej Huty.

Druga połowa lat 50-tych do lat 80-tych. Następuję ciągły rozwój Spółdzielni; po uzyskaniu nowych pomieszczeń rozwinięte zostają następujące branże: metalowa, emalierska, produkcja nakładcza oraz usługi złotnicze. Produkcję i usługi wykonują wyłącznie ciężko poszkodowani inwalidzi. Oprócz zadań produkcyjnych realizujemy również szkolenie głuchych uczniów w zawodzie ślusarskim - szkolę zawodową kończy 61 inwalidów głuchych oraz o innych schorzeniach. Spółdzielnia organizuje kursy przygotowawcze do egzaminów czeladniczych i mistrzowskich dla swoich pracowników - egzaminy te ukończyło 26 pracowników. Przeszkoliliśmy 34 stażystów w zawodzie zegarmistrzowskim i złotniczym.

Pierwszy stycznia 1985 roku. Nowy etap w historii zakładu to przyjęcie do eksploatacji nowo wybudowanego zakładu z siedzibą przy ulicy Fredry 32 w Krakowie. Zakład ten powstał dzięki ofiarnej pracy całej załogi oraz wsparciu finansowemu RZSI w Krakowie i CZSI w Warszawie. Bardzo dużą pomocą organizacyjną oraz techniczną przy budowie zakładu służyły władze Miasta Krakowa; władze Dzielnicy Kraków-Podgórze, Inspektorzy Państwowej Inspekcji Pracy oraz Podgórskie Zakłady Pracy.

Lata 1985 - 1989. To okres zagospodarowywania nowego zakładu, wdrażenia nowych produktów oraz rozwijania zaplecza technologicznego i gospodarczego. Zostaje w pełni doposażona posiadana Przychodnia Rehabilitacyjna w której prowadzona jest rehabilitacja ruchowa zatrudnionych w Spółdzielni inwalidów. Przychodnia wykonuje także podstawowe usługi lekarskie i pielęgniarskie. Otwarty zostaje gabinet stomatologiczny.

Początek lat 90-tych. Następuje transformacja ustrojowa oraz zmiana sposobów gospodarowania. Częste zmiany legislacyjne, coraz bardziej uciążliwa walka o zachowanie miejsc pracy osób niepełnosprawnych. W okresie nowej gospodarki rynkowej Spółdzielnia próbuje znaleźć swoje miejsce.

Lata 1990 - 1993. Następuje załamanie gospodarcze Spółdzielni oraz w innych zakładach spółdzielczych, spowodowane brakiem zbytu na produkowane wyroby ze względu na likwidację central handlowych i zakładów usługowych. Na początku lat 90-tych RZSI Kraków i CZSI Warszawa zostają zlikwidowane, a nasze środowisko traci możliwość wspólnego działania na rzecz osób niepełnosprawnych. Dopiero po 1993 roku wspólne interesy środowiska osób niepełnosprawnych reprezentuje Krajowy Związek Rewizyjny Spółdzielni Inwalidów i Spółdzielni Niewidomych w Warszawie.

Rok 1992. Spółdzielnia uzyskuje status Zakładu Pracy Chronionej (decyzja Pełnomocnika d/s Osób Niepełnosprawnych Nr C/00511 z dnia 06.08.1992).

Lata 1993 - 2000. Spółdzielnia podejmuje dalsze starania o utrzymanie zakładu i miejsc pracy dla osób niepełnosprawnych. Zostaje utworzona lakiernia proszkowa. Celem poprawy jakości produkowanych wyrobów modernizowane są poszczególne wydziały. Spółdzielnia próbuje nowych form działalności; otwiera hurtownię alkoholi, uruchamia pracownię sitodrukową, wchodzi w bardzo ścisłą kooperację z Zakładem Pracy Chronionej - firmą ABM "Wyposażenie Sklepów". Instalowane są nowoczesne maszyny i urządzenia - krępownice do rur, krawędziarka do blachy, przecinarka do cięcia profilowanych wyrobów hutniczych oraz prasy mimośrodowe. Zostaje zmodernizowany wydział galwanizerni - zakupione nowe bębny i wanny galwaniczne.

Lata 2000 - 2005. To kolejne załamanie gospodarcze i ekonomiczno-finansowe Spółdzielni. Opracowany i wdrożony program restrukturyzacji zaczyna przynosić spodziewane efekty. Udaje się uniknąć likwidacji firmy i od 2005 roku rozpoczyna się rentowna działalność Spółdzielni.

Lata 2005 - 2010. W ramach działań restrukturyzacyjnych dokonuje się systematycznej wymiany przestarzałego parku maszynowego. Wprowadzane są nowe maszyny i urządzenia w większości sterowane numerycznie. Są to prasy krawędziowe, gilotyna, urządzenia do perforacji profili, wycinarka laserowa.

W ponad 60-letniej historii Spóldzielni najdłużej funkcję prezesa pełnił pan Henryk Suder (w latach 1961 - 1990) twórca i budowniczy nowej siedziby zakładu. Obecny Prezes Spółdzielni jest Przewodniczącym Rady Krajowej Izby Gospodarczo-Rehabilitacyjnej w Warszawie.

Pracownicy Spółdzielni zawsze byli wybierani na Zjazdach Związkowych, do Rady Regionalnego Związku Spółdzielni Inwalidów w Krakowie oraz do Centralnego Związku Spółdzielni Inwalidów w Warszawie. Kazimiera Janczur-Birczyńska i Stanisław Huńko byli inicjatorami reaktywowania w 1957 roku Okręgowego Związku Spółdzielni Inwalidów w Krakowie oraz Centralnego Związku Inwalidów w Warszawie. Za wieloletnią działalność gospodarczą, społeczną i rehabilitacyjną Spółdzielnia została wyróżniona Złotą Odznaką Polskiego Związku Rencistów, Emerytów i Inwalidów w 1980 roku, Złotą Odznaką "Za zasługi dla miasta Krakowa" nadaną w 1984 roku, Honorową Odznaką Związku Inwalidów Wojennych w 1987 roku a także wieloma okolicznościowymi medalami, pucharami i dyplomami.